Amerikaans recht kent doorgaans een snelle en zakelijke aanpak. Ook het arbeidsrecht heeft zo zijn eigen charme: de at-will employment. Amerikaanse films geven ontslag vaak een wat romantische invulling (Two weeks notice), maar even romantisch: na in één gesprek word je met een kartonnen doos met spullen onder je arm naar buiten begeleid. Hoewel het in de echte wereld op dit moment in Amerika een stuk minder Hollywood-achtig aan toegaat is dit uitgangspunt voor sommige Amerikaanse bedrijven een vrij standaard uitgangspunt.

Daardoor zien we heel soms in Nederlandse arbeidsrechtdossiers iets dat verdacht veel lijkt op een “yankee-move”.
’s-Ochtend kom je op je werk, rond de koffie krijg je een onverwacht gesprek en geen koffie, maar een ontslagbrief met een beëindigingsovereenkomst en een lijst functies. Zo’n ontslag kan er op papier dan ‘bijna echt ’ uitzien, maar voor de oplettende kijker is zichtbaar dat enkel sprake is van een strategisch gebruik van het Nederlands arbeidsrecht, om iemand zonder reden te laten vallen als een baksteen in de vorm van een reorganisatie. Helaas gebeurt te vaak dat door een stevige voorbereiding door specialistische advocaten een dergelijke zaak “serieus” wordt genomen, maar in een enkel geval bezorgt een zaak terecht een situatie dat bij de betrokken rechters een wenkbrauw een vrijwillige workout krijgt.

Zeker in een recente zaak rond Crocs was met name een kantonrechter heel duidelijk en werd in hoger beroep bevestigd dat zij het in eerste aanleg goed had gezien, al verbaasden deze rechters in hoger beroep zich over het feit dat deze persoon nog aan het vechten was voor zijn functie: “daar wil je toch niet meer werken…”.

Pogingen om bij een dergelijk onverwacht ontslag een bedrijfseconomische grondslag te fingeren mislukte deze keer. Ook de media vonden iets van deze zaak en kopten er smakelijk op los. Voor deze Nederlandse procesadvocaat zit de voldoening minder in de overwinning (hoewel), maar vooral in de positieve uitslag voor de cliënt en het realiseren hoe waardevol onze ontslagbescherming hoort te zijn, maar tegelijk hoe kwetsbaar.

Op mijn site Parmentieradvocaten duik ik dieper in deze casus en wat hij ons kan leren over advocaten en arbeidsrecht in Nederland.