Een flexwerker is iemand zonder vast arbeidscontract. Er zijn verschillende vormen van flexwerk. Zo kun je als uitzendkracht of oproepkracht bij een bedrijf aan het werk, maar ook vakantiewerk of detachering vallen onder de noemer flexwerk. Het aantal flexwerkers in Nederland wordt steeds groter. Dit komt vooral omdat  flexwerkers makkelijk door werkgevers zijn in te zetten, maar ook vaak makkelijk zijn te ontslaan.

Zekerheid flexwerkers

Flexwerkers missen een stuk zekerheid. Toch worden flexwerkers steeds beter beschermd. Vooral de Wet Werk en Zekerheid zorgt ervoor dat vanaf 1 januari 2015 de positie van flexwerkers en medewerkers met tijdelijke contracten versterkt zal worden. Hierdoor komen zij eerder in aanmerking voor een vaste aanstelling en lopen zij minder risico’s.

Veranderingen flexwerkers door Wet Werk en Zekerheid

Even de belangrijkste wijzigingen uit de Wet Werk en Zekerheid voor flexwerkers op een rijtje.

  • Geen proeftijd: in tijdelijke contracten met een looptijd korter dan 6 maanden mag geen proeftijd meer worden opgenomen.
  • Geen concurrentiebeding: in tijdelijke contracten mag geen concurrentiebeding meer worden opgenomen. Dit mag een werkgever alleen nog in uitzonderlijke situaties.
  • Aanzegtermijn: loopt je tijdelijke contract af, dan is de werkgever verplicht om je uiterlijk een maand van tevoren te laten weten dat deze niet verlengd wordt.
  • Contract uitzendkracht: als uitzendkracht kun je eerder een contract krijgen. Na anderhalf jaar kun je aanspraak maken op een tijdelijk arbeidscontract bij de uitzendorganisatie.
  • Begrenzing uitsluiting loonbetaling: in de arbeidsovereenkomst kan worden opgenomen dat er tijdens de eerste zes maanden van de overeenkomst geen loondoorbetalingsplicht is. Dus als je een werknemer niet nodig heb, hoef je ook niet te betalen. Hierin verandert niets. Maar in veel CAO’s is geregeld dat deze periode onbeperkt verlengd mag worden. Dit mag straks na zes maanden niet meer als het om structurele werkzaamheden gaat.
  • Nulurencontracten beperkt: een nulurencontract is de meest flexibele vorm van een arbeidscontract. Als werkgever kan je zelf bepalen hoeveel uur je de werknemer laat werken. Voor de werknemer brengt dit nogal wat onzekerheden met zich mee. In de zorg worden nulurencontracten helemaal verboden. Voor de overige nulurencontracten is de begrenzing van de uitsluiting loonbetaling een belangrijke regeling. Daarnaast moet de werknemer sneller geïnformeerd worden over het aantal uren dat gewerkt zal moeten worden.